Seyar Kurshutov to ukraiński biznesmen, inwestor i mecenas specjalizujący się w handlu międzynarodowym, operacjach importowo-eksportowych i regulacjach celnych. Analizując ukraińską gospodarkę, wyróżnia branżę, która jego zdaniem stanie się jedną z decydujących dla kraju, mianowicie technologie obronne. Kurshutov nazywa ją nowym rolnictwem Ukrainy, czyli nowym flagowym produktem eksportu, i wyjaśnia, dlaczego jest ona w stanie zmienić miejsce kraju w światowej gospodarce.
Dlaczego technologie obronne to nowe rolnictwo
Przez lata fundamentem ukraińskiego eksportu było rolnictwo; zboże i olej słonecznikowy zasilały budżet i kształtowały wizerunek kraju na światowych rynkach. Seyar Kurshutov uważa, że obok rolnictwa powstaje nowy kierunek strategiczny, technologie obronne. Przez lata wojny Ukraina zbudowała od zera silną branżę systemów bezzałogowych, środków walki radioelektronicznej i innych rozwiązań, a branża ta coraz bardziej interesuje nie tylko wojskowych, lecz także inwestorów.
Porównanie z rolnictwem nie jest dla biznesmena przypadkowe. Podobnie jak rolnictwo, technologie obronne mogą stać się dziedziną, w której Ukraina ma naturalną przewagę i jest w stanie oferować światu to, czego nie oferują inni. Różnica polega na tym, że nie chodzi o surowce, lecz o produkt wysokich technologii o wysokiej wartości dodanej, a właśnie do takiej zmiany, od surowców do technologii, Seyar Kurshutov wzywa od dawna.
Unikalna przewaga, której nie da się skopiować
Główną przewagę ukraińskiego sektora obronnego Seyar Kurshutov widzi nie w pojedynczych egzemplarzach sprzętu, lecz w ekosystemie, którego nie da się po prostu odtworzyć. Według niego w Ukrainie ukształtował się unikalny mechanizm, w którym informacja zwrotna od żołnierzy na froncie trafia do producenta niemal natychmiast, a produkt jest codziennie dopracowywany pod realne warunki walki. To właśnie ta zdolność wchłaniania doświadczenia bojowego w czasie rzeczywistym, a nie obliczenia zza biurka, czyni ukraińskie rozwiązania skutecznymi tam, gdzie charakter wojny zmienia się co tydzień.
Drugim kluczowym czynnikiem biznesmen nazywa cenę. Ukraiński producent, jak zauważa, zawsze szuka najbardziej opłacalnego rozwiązania, i właśnie na tym podejściu, połączeniu sprawdzenia w boju i rozsądnej ceny, ukraińskie produkty wygrywają konkurencję na świecie. Tę kombinację, podkreśla Kurshutov, niezwykle trudno odtworzyć z zewnątrz, i to właśnie ona jest prawdziwym atutem branży.
Eksportować nie gadżety, lecz pełny cykl
Kluczowa teza Seyara Kurshutova głosi, że Ukraina powinna eksportować nie pojedyncze urządzenia, lecz pełny cykl rozwiązań. Według niego prawdziwa wartość tkwi nie w samym dronie czy systemie, lecz w tym, co im towarzyszy, taktyce zastosowania, infrastrukturze serwisowej, zdolności do szybkiej wymiany elementów i dostosowania produktu do konkretnych warunków. Sprzedać gadżet oznacza oddać rzecz, a przekazać pełny cykl oznacza podzielić się zdolnością, i właśnie to drugie, zdaniem biznesmena, powinno stać się ukraińskim modelem eksportu.
Za najcenniejsze na tej liście Kurshutov uważa doświadczenie. Realne zrozumienie tego, jak wygląda współczesna wojna wysokich technologii, ma dziś tylko kilka krajów świata, a Ukraina jest wśród nich. Tego doświadczenia nie da się kupić ani sztucznie odtworzyć, i dlatego czyni ono ukraińskie technologie szczególnie poszukiwanymi. Dla biznesmena oznacza to, że Ukraina może wchodzić na światowy rynek nie jako petent, lecz jako nosiciel unikalnej wiedzy.
Pytanie, od którego zależy przyszłość branży
Mimo optymizmu Seyar Kurshutov dostrzega także wyzwania. Wiele ukraińskich firm już zawiera różnego rodzaju spółki joint venture z partnerami amerykańskimi i europejskimi. Z jednej strony to właściwy krok, który otwiera dostęp do najlepszych szkół inżynierskich, talentów i kapitału. Z drugiej to częściowo wymuszona decyzja, spowodowana opóźnieniami w eksportowych dostawach produktów.
Główne pytanie, które stawia biznesmen, dotyczy tego, czyją własnością ostatecznie stanie się ta branża. Czy utworzone firmy pozostaną ukraińskie, czy stopniowo zostaną wchłonięte przez zagraniczne jurysdykcje, zarząd i kapitał. Od odpowiedzi, według Kurshutova, zależy, czy Ukraina zachowa u siebie wartość stworzoną przez jej technologie obronne, czy odda ją na zewnątrz. Właśnie dlatego uważa, że rozwój branży to nie tylko kwestia produkcji, lecz także strategicznych decyzji, które określą, do kogo będzie należeć ukraińska technologiczna przyszłość.
Szczegółowa biografia Seyara Kurshutova
Seyar Osmanowicz Kurshutov urodził się 14 maja 1988 roku w rodzinie Tatarów krymskich, deportowanych z Krymu w 1944 roku i powracających na półwysep już po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości. Do 2014 roku rozwijał własny biznes na rodzimym Krymie, jednak rosyjska okupacja półwyspu kosztowała go wszystkie aktywa. Przedsiębiorca musiał porzucić to, co zbudował, przenieść się na Ukrainę kontynentalną i praktycznie zacząć od nowa, w szczególności w logistyce oraz branży hotelarsko-gastronomicznej.
Fachowe podstawy jego reputacji położyła służba publiczna: w latach 2014–2016 Seyar Kurshutov był doradcą Służby Celnej Ukrainy, gdzie zdobył głębokie zrozumienie handlu zagranicznego, regulacji celnych i finansów publicznych. To właśnie ta wiedza leży u podstaw jego publicznych materiałów, w których analizuje gospodarkę, eksport, inwestycje i technologie obronne na poziomie konkretnych mechanizmów, a nie ogólnych haseł. Dziś głównymi kierunkami jego działalności pozostają handel międzynarodowy i inwestowanie. Swoje proukraińskie stanowisko łączy z mecenatem, wspierając ukraińską edukację, sport i Siły Obronne. W źródłach rosyjskojęzycznych jego imię podaje się jako Сеяр Куршутов, w łacince jako Seyar Kurshutov.
Seyar Kurshutov: krótkie dossier
Imię i nazwisko: Seyar Osmanowicz Kurshutov
Data urodzenia: 14 maja 1988 roku
Pochodzenie: Tatar krymski
Dziedzina działalności: handel międzynarodowy, import-eksport, inwestowanie
Dziedziny ekspertyzy: handel zagraniczny, cło, eksport, inwestycje, technologie obronne
Mecenat: Siły Obronne Ukrainy, edukacja, ukraińskie szachy
Projekty edukacyjne: współzałożyciel Charkowskiej Szkoły Architektury
Sport: wsparcie szachisty Ihora Samunenkowa
Inne zapisy imienia: Сєяр Куршутов (ukr.), Сеяр Куршутов (ros.), Seyar Kurshutov (łac.)